دیشب در قدم زنی شبانه ام ، بدلیل اضطرار (!) وارد محوطه پارک خاقانی شدم !! این پارک از آن دسته پارک هاست که بدلیل مشتری های خاصی که دارد زیاد دلچسب نیست و بغیر از همان اضطرار که رفتن به میخانه را هم مجاز می کند ، حظی برای دیدار ندارد ...

امروز را در تقویم مناسبت ها ، بنام بزرگترین غزلسرای پارسی ، حافظ شیرازی ثبت کرده اند !! من وقتی این بیت را می بینم همزمان یاد دو نفر می افتم ؛ حافظ شیرازی و محمدرضا لطفی ، روح هر دوشان شاد ...

خیلی سال پیش ، یکی از دوستان زمان خدمت سربازی برادرم که به گمانم بچه ی اراک بود (!) خانه ی ما مهمان آمده بود و در میان تعریف هایی که برای خواهر کوچکش از سفرش جمع می کرد ؛ بغیر از خانه ی قدیمی ما با آن دیوارهای قطور و درهای کوچکش (!) ، گیر داده بود به زیاد بودن گربه در شهر و می گفت که جائی نشد که برویم و گربه نبینیم !!

انگار یک کلمه آلمانی را به فارسی نوشته باشم ... معادل دقیق این کلمه را نمی دانم شاید یک چیزی باشد در ردیف همان " دلم خواست " ... رسم است که در منطقه ما مثلا وقتی کباب می پزند و بویش پخش می شود می گویند شاید کسی دلش بخواهد !! ولی این اووم ماخ هر چه که هست یک پرده از نظر معنائی و اخلاقی از دل خواستن بالاتر است و در فرهنگ بومی جایگاه خاصی دارد ...

هفته ای که گذشت سرشار بود از انواع کم استقبالی ها از آمدن مهر و بوی ماه مدرسه (!!) ، عجب شاعر قلم به مزدی بوده آنکه فارغ از انواع نفرت های متداول و مستدل درباره مدرسه و آموزش و پرورش ، شعر و ترانه " بوی ماه مدرسه " را سروده بود ...

حوالی ساعت 6 صبح بود که چشمهایم را باز کردم ، پشت سرم عرق کرده بود ، اطرافم را نگاه کردم ، خانه ی خودمان بودم ... نفس راحتی کشیدم !!! هنوز تپش قلبم بالا بود و انگار قلبم داشت با لگد به قفسه ی سینه ام می کوبید ...

امروز بعد از ظهر فرصتی دست داد تا باتفاق یکی از همکاران اسبق به باغ همکار اسبق دیگرمان برویم ... مقصدمان در حوالی شهرستان مرند بود ، یکی دو ماهی بود که مکرر دعوت می کرد و ما فرصت نداشتیم و برای همین برخی فصل و وقت رسیدن برخی از میوه ها را از دست داده بودیم و حالا رفته بودیم برای سیب دیدنی و گردو تکاندنی و احیانا جالیز لگدکردنی !!!

امروز آخرین روز از تعطیلات میان ترم بانو بود و برای همین تصمیم گرفتیم که باتفاق هم برویم شهرگردی بکنیم ، شهرگردی با نیت قدم زدن با دوندگی های روزانه خیلی فرق می کند و آدم می تواند با خیال راحت این طرف و آن طرف را نگاه بکند ؛ شاید خوب باشد که شهرگردانان هم هر از گاهی بروند و در شهر قدم بزنند و شهر را از زاویه ی دیگری ، مثل زاویه ی دید یک مسافر غریب ، ببینند !!

در قدم زنی روز گذشته یک صحنه ی تصادف ، کمی تا قسمتی افکار مرا اطراف گزینه ی " اختلاف طبقاتی " به پرسه واداشت ... یک پراید نگونبخت از فرعی وارد خیابان اصلی شده بود و در نهایت بدشانسی ( بی ملاحظه بودن همیشه هست ! ) یک خط شیک روی بدنه ی بنز آخرین سیستم انداخته بود !!

چند پست قبل در مورد ته مانده های جالیز ، عکسی گذاشته بودم ، گفتم اگر این عکس را به آنجا الصاق بکنم از دید خیلی ها مخفی می ماند ، برای همین آن را تبدیل به یک پست جدید کردم !!! به چشم خواهر-برادری نگاه بکیند که راحت از گلویمان پائین برود ...